QWERTY εναντίον Dvorak εναντίον Colemak: Αξίζει να μάθετε εναλλακτικές διατάξεις πληκτρολογίου;

Η QWERTY έχει ένα πρόβλημα φήμης που δεν έχει ποτέ ξεπεράσει: η δημοφιλής ιστορία είναι ότι σχεδιάστηκε για να επιβραδύνει τους δακτυλογράφους, τοποθετώντας σε απόσταση κοινά ζεύγη γραμμάτων, ώστε οι πρώτες μηχανικές γραφομηχανές να μην μπλοκάρουν. Η πλήρης ιστορία είναι πιο περίπλοκη από αυτό, και οι ιστορικοί εξακολουθούν να διαφωνούν για το πόσο μεγάλο μέρος της διάταξης αφορούσε στην πραγματικότητα την πρόληψη των μπλοκαρισμάτων σε σύγκριση με άλλους περιορισμούς κατασκευής από τη δεκαετία του 1870. Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι ότι η QWERTY βελτιστοποιήθηκε για μια μηχανή που δεν υπήρχε εδώ και δεκαετίες, όχι για την άνεση ή την ταχύτητα ενός ανθρώπινου χεριού σε ένα σύγχρονο πληκτρολόγιο.

Η Dvorak, που σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1930, ακολούθησε την αντίθετη προσέγγιση σκόπιμα. Τα κοινά γράμματα βρίσκονται στην αρχική σειρά, περίπου το εβδομήντα τοις εκατό της πληκτρολόγησης σε μια διάταξη Dvorak συμβαίνει χωρίς τα δάχτυλά σας να φύγουν ποτέ από αυτήν τη σειρά, σε σύγκριση με ένα πολύ μικρότερο μερίδιο στην QWERTY. Η διάταξη εξισορροπεί επίσης το φορτίο πιο ομοιόμορφα μεταξύ των χεριών και μειώνει τη συχνότητα με την οποία ένα μόνο δάχτυλο πρέπει να κάνει διαδοχική εργασία. Σε χαρτί, και σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό μικρών μελετών, αυτό μεταφράζεται σε λιγότερη κίνηση των δακτύλων και κάπως χαμηλότερη κόπωση σε μεγάλες συνεδρίες.

Ο Colemak εμφανίστηκε πολύ αργότερα, το 2006, με έναν πιο σύγχρονο στόχο: να αξιοποιήσει στο έπακρο τα εργονομικά οφέλη του Dvorak αλλάζοντας πολύ λιγότερες θέσεις πλήκτρων από το τυπικό QWERTY, αποφεύγοντας ιδιαίτερα πολλές από τις κοινές συντομεύσεις πληκτρολογίου όπως η αντιγραφή, η επικόλληση και η αναίρεση που βρίσκονται σε προβλέψιμα σημεία για κάποιο λόγο. Αυτό κάνει τον Colemak αισθητά πιο γρήγορο στην εκμάθηση για έναν έμπειρο δακτυλογράφο QWERTY, καθώς ένα μεγάλο μέρος της μυϊκής μνήμης που έχετε ήδη παραμένει χρήσιμο.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην πραγματικότητα αν αλλάξετε; Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν μέτρια, όχι δραματικά, κέρδη, και μόνο αφού πληρώσουν ένα πραγματικό βραχυπρόθεσμο κόστος. Να περιμένετε αρκετές εβδομάδες πληκτρολόγησης σημαντικά πιο αργά από την παλιά σας ταχύτητα QWERTY, ενώ ο εγκέφαλός σας δημιουργεί ένα νέο σύνολο κινητικών μοτίβων ουσιαστικά από το μηδέν, καθώς η διαδικαστική μνήμη δεν μεταφέρεται μεταξύ των διατάξεων με τον τρόπο που θα ελπίζατε. Μερικοί άνθρωποι σταθεροποιούνται κάτω από την παλιά τους μέγιστη ταχύτητα QWERTY για μήνες πριν τελικά την ξεπεράσουν. άλλοι δεν δεσμεύονται ποτέ πλήρως και καταλήγουν μέτριοι και στα δύο.

Οι άνθρωποι που ωφελούνται περισσότερο είναι σαφώς δακτυλογράφοι που αντιμετωπίζουν πραγματική καταπόνηση ή συμπτώματα επαναλαμβανόμενου στρες σε QWERTY, όπου μια διάταξη που μειώνει τα άβολα τεντώματα των δακτύλων μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά, παράλληλα με τις εργονομικές αλλαγές στο γραφείο που καλύπτονται αλλού. Για κάποιον που ήδη πληκτρολογεί γρήγορα και άνετα χωρίς πόνο, η περίπτωση της αλλαγής είναι πολύ πιο αδύναμη, καθώς το θεωρητικό κέρδος σπάνια υπερτερεί εβδομάδων απογοητευτικής παλινδρόμησης, καθώς και της συνεχιζόμενης ταλαιπωρίας της χρήσης υπολογιστών QWERTY άλλων ανθρώπων για το υπόλοιπο της ζωής του.

Αν είστε περίεργοι ούτως ή άλλως, ο τρόπος εισόδου με τον χαμηλότερο κίνδυνο είναι ο Colemak, ακριβώς επειδή διατηρεί περισσότερα από αυτά που ήδη γνωρίζετε. Ορίστε τη διάταξη εισόδου του λειτουργικού σας συστήματος χωρίς να δεσμευτείτε αποκλειστικά σε αυτήν, εξασκηθείτε σε σύντομες καθημερινές συνεδρίες αντί να αλλάζετε απότομα και αφήστε την τουλάχιστον ένα μήνα πριν κρίνετε το αποτέλεσμα. Η επιλογή διάταξης είναι μια από τις λίγες πραγματικά προσωπικές αποφάσεις στην πληκτρολόγηση: αξίζει να τη γνωρίζετε, σπάνια αξίζει να αγχώνεστε και ποτέ κάτι που χρειάζεται να αλλάξετε μόνο και μόνο επειδή υπάρχει.