Η Επιστήμη της Μυϊκής Μνήμης: Γιατί η εξάσκηση στην πληκτρολόγηση λειτουργεί πραγματικά
Την πρώτη φορά που καθίσατε σε ένα πληκτρολόγιο, πιθανότατα κοιτάξατε κάθε πλήκτρο. Σήμερα, αν πληκτρολογείτε για αρκετό καιρό, μπορείτε να γράψετε ολόκληρες προτάσεις χωρίς να κοιτάξετε κάτω ούτε μία φορά. Δεν άλλαξε τίποτα στα δάχτυλά σας. Αυτό που άλλαξε είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλός σας επικοινωνεί μαζί τους.
Οι ερευνητές το ονομάζουν αυτό διαδικαστική μνήμη και είναι ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα από αυτό που χρησιμοποιείτε για να θυμάστε έναν αριθμό τηλεφώνου ή το όνομα ενός ατόμου. Η δηλωτική μνήμη, το είδος που χρησιμοποιείτε για γεγονότα, ζει κυρίως στον ιππόκαμπο και εξασθενεί γρήγορα χωρίς επανάληψη. Η διαδικαστική μνήμη, το είδος πίσω από την πληκτρολόγηση, το περπάτημα και το παίξιμο ενός οργάνου, αποθηκεύεται βαθύτερα στον εγκέφαλο, σε δομές όπως τα βασικά γάγγλια και ο κινητικός φλοιός, και είναι αξιοσημείωτα ανθεκτική μόλις χτιστεί. Γι' αυτό μπορείτε να περάσετε χρόνια χωρίς πληκτρολόγηση με αφή και να βρίσκετε τα δάχτυλά σας να πέφτουν σωστά στην αρχική σειρά τη στιγμή που ξεκινάτε ξανά.
Η οικοδόμηση αυτού του είδους μνήμης απαιτεί ένα συγκεκριμένο είδος επανάληψης, όμως, όχι οποιαδήποτε εξάσκηση. Στην αρχή της μάθησης, κάθε πάτημα πλήκτρου απαιτεί συνειδητή προσοχή: πρέπει να σκεφτείτε πού βρίσκεται το γράμμα, μετά να κουνήσετε το δάχτυλό σας και μετά να ελέγξετε ότι το πατήσατε. Αυτό το στάδιο είναι αργό και επίπονο επειδή ο εγκέφαλός σας ουσιαστικά εκτελεί την κίνηση μέσω της μνήμης εργασίας, ενός περιορισμένου και εύκολα αποσπασματικού συστήματος. Με αρκετές σωστές επαναλήψεις, η κίνηση μεταβιβάζεται στον κινητικό φλοιό, όπου γίνεται αυτόματη. Αυτή είναι η ίδια μεταβίβαση που συμβαίνει όταν ένας οδηγός σταματά να σκέφτεται ποιο πεντάλ είναι το φρένο.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο η ταχύτητα και η ακρίβεια δεν είναι ξεχωριστοί στόχοι όταν αναπτύσσετε την δεξιότητα, είναι ο ίδιος στόχος. Η γρήγορη πληκτρολόγηση ενώ κάνετε συνεχώς λάθη δεν εκπαιδεύει καθαρές αυτόματες κινήσεις, εκπαιδεύει μια ελαφρώς λανθασμένη κίνηση και στη συνέχεια μια διόρθωση, η οποία στην πραγματικότητα είναι δύο κινητικά μοτίβα που ανταγωνίζονται για το ίδιο πάτημα πλήκτρου. Η αρκετή επιβράδυνση για να πληκτρολογήσετε ένα απόσπασμα με πολύ λίγα λάθη, ακόμα κι αν φαίνεται απογοητευτικά άκομψο, είναι αυτό που επιτρέπει στον εγκέφαλο να κωδικοποιήσει ένα μόνο, καθαρό μοτίβο αντί για ένα ακατάστατο. Η ταχύτητα που έρχεται αργότερα, όταν το μοτίβο είναι σταθερό, τείνει να παραμένει. Η ταχύτητα που κυνηγιέται πολύ νωρίς τείνει να κορυφώνεται και στη συνέχεια να σταθεροποιείται, επειδή η υποκείμενη κίνηση δεν ήταν ποτέ σωστή εξαρχής.
Υπάρχει επίσης ένα στοιχείο χρονισμού που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σκέφτονται ποτέ: ο ύπνος. Η κινητική μνήμη εδραιώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, ιδιαίτερα σε ορισμένα στάδια του ύπνου εκτός REM, όταν ο εγκέφαλος φαίνεται να επαναλαμβάνει και να ενισχύει τις νευρωνικές ακολουθίες που εξασκήθηκαν εκείνη την ημέρα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η κατανομή της εξάσκησης σε αρκετές σύντομες συνεδρίες σε διαφορετικές ημέρες τείνει να υπερισχύει μιας μακράς συνεδρίας συνεχούς εξάσκησης, ακόμη και αν ο συνολικός χρόνος πληκτρολόγησης είναι ίδιος. Μια συνεδρία είκοσι λεπτών σήμερα, ακολουθούμενη από μια άλλη αύριο, δίνει στον εγκέφαλό σας δύο ξεχωριστές νύχτες για να εδραιώσει όσα έμαθε, αντί για μία.
Τίποτα από αυτά δεν απαιτεί εξωτικές μεθόδους εκπαίδευσης. Σημαίνει κυρίως εξάσκηση σε σύντομες, εστιασμένες συνεδρίες, δίνοντας προτεραιότητα στην ακρίβεια όσο ένα μοτίβο είναι ακόμα νέο και εμπιστευόμενο ότι ο αυτοματισμός θα εμφανιστεί μόνος του μόλις οι επαναλήψεις προστεθούν. Τα δάχτυλα δεν μαθαίνουν να κινούνται πιο γρήγορα τόσο πολύ όσο ο εγκέφαλος μαθαίνει να σταματά να τα σκέφτεται καθόλου, και αυτή η ήσυχη, αόρατη μεταβίβαση είναι όλο το κόλπο πίσω από κάθε γρήγορο δακτυλογράφο που έχετε παρακολουθήσει ποτέ.