QWERTY در مقابل Dvorak در مقابل Colemak: آیا طرحبندیهای جایگزین صفحهکلید ارزش یادگیری دارند؟
QWERTY یک مشکل شهرت دارد که هرگز کاملاً برطرف نشده است: داستان رایج این است که این سیستم برای کاهش سرعت تایپیستها طراحی شده بود و جفتهای حروف مشترک را با فاصله از هم قرار میداد تا ماشینهای تایپ مکانیکی اولیه گیر نکنند. تاریخچه کامل آن پیچیدهتر از این است و مورخان هنوز در مورد اینکه چه مقدار از این طرحبندی واقعاً برای جلوگیری از گیر کردن حروف در مقابل سایر محدودیتهای تولید از دهه ۱۸۷۰ بوده است، بحث میکنند. چیزی که مورد بحث نیست این است که QWERTY برای دستگاهی که دههها وجود نداشته است، بهینه شده است، نه برای راحتی یا سرعت دست انسان روی یک صفحه کلید مدرن.
Dvorak که در دهه ۱۹۳۰ طراحی شد، عمداً رویکرد مخالف را در پیش گرفت. حروف مشترک در ردیف خانه قرار میگیرند، تقریباً هفتاد درصد تایپ کردن با طرح Dvorak بدون اینکه انگشتان شما هرگز آن ردیف را ترک کنند، در مقایسه با سهم بسیار کمتر در QWERTY اتفاق میافتد. این طرح همچنین بار را به طور مساوی بین دستها متعادل میکند و تعداد دفعاتی را که یک انگشت باید کار متوالی انجام دهد، کاهش میدهد. روی کاغذ، و در تعداد قابل توجهی از مطالعات کوچک، این به معنای حرکت کمتر انگشتان و تا حدودی خستگی کمتر در جلسات طولانی است.
کلمک خیلی دیرتر، در سال ۲۰۰۶، با هدفی مدرنتر از راه رسید: بهرهگیری از بیشتر مزایای ارگونومیک دووراک در عین تغییر موقعیتهای کلیدی بسیار کمتر از QWERTY استاندارد، به ویژه اجتناب از بسیاری از میانبرهای رایج صفحه کلید مانند کپی، چسباندن و لغو که به دلایلی در نقاط قابل پیشبینی قرار دارند. این امر باعث میشود که یادگیری کلمک برای یک تایپیست QWERTY باتجربه به طور قابل توجهی سریعتر باشد، زیرا بخش بزرگی از حافظه عضلانی شما که از قبل دارید، مفید باقی میماند.
پس اگر تغییر دهید، واقعاً چه اتفاقی میافتد؟ پاسخ صادقانه این است که اکثر مردم پیشرفتهای متوسط، نه چشمگیر، را تنها پس از پرداخت هزینه واقعی کوتاه مدت مشاهده میکنند. انتظار داشته باشید که چندین هفته تایپ کردن به طور معناداری کندتر از سرعت QWERTY قدیمی شما باشد، در حالی که مغز شما اساساً از ابتدا مجموعهای جدید از الگوهای حرکتی را میسازد، زیرا حافظه رویهای بین طرحبندیها آنطور که ممکن است امیدوار باشید، انتقال پیدا نمیکند. برخی افراد ماهها پایینتر از حداکثر سرعت QWERTY قدیمی خود ثابت میمانند و در نهایت از آن پیشی میگیرند. برخی دیگر هرگز کاملاً متعهد نمیشوند و در هر دو مورد در حد متوسط میمانند.
افرادی که بیشترین سود را میبرند، معمولاً تایپیستهایی هستند که با علائم خستگی یا استرس مکرر در تایپ QWERTY دست و پنجه نرم میکنند، جایی که یک طرحبندی که کششهای ناخوشایند انگشتان را کاهش میدهد، در کنار تغییرات ارگونومیک میز که در جای دیگر توضیح داده شده است، میتواند به طور معناداری کمک کند. برای کسی که در حال حاضر سریع و راحت و بدون درد تایپ میکند، احتمال تغییر بسیار کمتر است، زیرا افزایش نظری به ندرت از هفتهها پسرفت ناامیدکننده، به علاوه دردسر مداوم استفاده از کامپیوترهای QWERTY دیگران برای بقیه عمر، بیشتر است.
اگر به هر حال کنجکاو هستید، کمخطرترین راه، Colemak است، دقیقاً به این دلیل که بیشتر از آنچه از قبل میدانید را حفظ میکند. طرحبندی ورودی سیستم عامل خود را بدون اینکه منحصراً به آن متعهد شوید، تنظیم کنید، به جای تغییر ناگهانی، در جلسات کوتاه روزانه تمرین کنید و حداقل یک ماه قبل از قضاوت در مورد نتیجه، به آن فرصت دهید. انتخاب طرحبندی یکی از معدود تصمیمات واقعاً شخصی در تایپ است: ارزش دانستن در مورد آن را دارد، به ندرت ارزش استرس دارد و هرگز چیزی نیست که فقط به دلیل وجود آن نیاز به تغییر داشته باشید.