تایپ لمسی ۱۰۱: ردیف خانه، قرارگیری انگشتان و تقویت حافظه عضلانی

تایپ لمسی به معنای تایپ کردن بدون نگاه کردن به صفحه کلید و استفاده از همان انگشت برای یک کلید در هر بار است. این بزرگترین جهشی است که اکثر مردم می‌توانند در سرعت تایپ داشته باشند، زیرا جستجوی مداوم چشم از صفحه کلید به صفحه نمایش که همه چیز را کند می‌کند، حذف می‌کند.

با ردیف خانه شروع می‌شود: A S D F برای دست چپ و J K L؛ برای دست راست، با انگشتان اشاره خود روی F و J قرار دهید (بیشتر صفحه کلیدها یک برآمدگی کوچک روی آن دو کلید دارند تا بتوانید آنها را با لمس کردن پیدا کنید). هر کلید دیگر روی صفحه کلید از آن موقعیت استراحت با یک کشش کوچک و مداوم قابل دسترسی است، که نکته اصلی همین است - انگشتان شما یک مسیر را برای هر کلید یاد می‌گیرند و دیگر نیازی به چشمان شما برای تأیید آن ندارند.

مرحله اولیه کندتر از شکار و نوک زدن به نظر می‌رسد و این طبیعی است. شما یک عادت سریع و بصری را با یک عادت کندتر و کورکورانه جایگزین می‌کنید و کندتر فقط زمانی نتیجه می‌دهد که خودکار شود. بیشتر افراد در یک تا دو هفته اول تمرین کوتاه روزانه، متوجه افزایش واقعی راحتی می‌شوند و در عرض سه تا شش هفته - با فرض تمرین روزانه واقعی، نه یک بار در هفته - سرعتشان از سرعت سابقشان که به شکار و نوک زدن می‌پرداخت، فراتر می‌رود.

چند نکته این جدول زمانی را تسریع می‌کند. مچ دست‌هایتان را نسبتاً صاف و معلق نگه دارید، نه اینکه محکم روی میز قرار دهید، زیرا استراحت دادن مچ دست‌ها باعث می‌شود کل دست از موقعیت خود خارج شود. به جای اینکه دقیقاً یک جمله را تکرار کنید، روی متن‌های متنوع تمرین کنید، زیرا انگشتان شما باید کلیدها را یاد بگیرند، نه اینکه یک عبارت را حفظ کنند. و در برابر تمایل به نگاه کردن سریع مقاومت کنید - هر نگاه به پایین، رأی کوچکی برای عادت قدیمی نسبت به عادت جدید است.

تمرین مبتدی دقیقاً بر اساس این پیشرفت ساخته شده است: به جای اینکه کل صفحه کلید را در روز اول به شما نشان دهد، ردیف به ردیف صفحه کلید را معرفی می‌کند و از ردیف خانه شروع می‌کند.