डेटा एन्ट्रीच्या नोकरीसाठी टायपिंग टेस्टची तयारी कशी करावी

डेटा एन्ट्रीची कामे ही अशा काही मोजक्या नोकऱ्यांपैकी एक आहेत, जिथे टायपिंग चाचणी ही केवळ एक ऐच्छिक कौशल्य नसून, भरती प्रक्रियेचा एक वास्तविक आणि गुणांवर आधारित भाग असते. नेमके काय मोजले जात आहे हे माहीत असण्याने, कोणत्याही पूर्वतयारीशिवाय कामावर रुजू होणे आणि तयारीने जाणे यात फरक पडतो.

बहुतेक डेटा एन्ट्री टायपिंग चाचण्यांमध्ये दोन गोष्टी मोजल्या जातात: प्रति मिनिट शब्दसंख्या आणि अचूकता, आणि हे सहसा एक किंवा काही मिनिटांच्या मजकुरावर आधारित असते. काही चाचण्या याहून पुढे जाऊन विशेषतः अंकलेखनाची चाचणी घेतात, कारण डेटा एन्ट्रीच्या बऱ्याच कामांमध्ये गद्य लिहिण्याऐवजी फॉर्म किंवा स्प्रेडशीटमधून आकडे टाइप करणे समाविष्ट असते. जर कामामध्ये अंकीय डेटाचा समावेश असेल, तर या दोन्ही गोष्टींचा सराव करणे फायदेशीर ठरते, कारण वेगाने आणि अचूकपणे आकडे टाइप करताना शब्द टाइप करण्यापेक्षा एक वेगळी लय वापरली जाते.

नोकरीच्या जाहिरातींमध्ये तुम्हाला सामान्यतः आढळणारी आवश्यकता ही सुरुवातीच्या पदांसाठी ४० शब्द प्रति मिनिटापासून ते ज्या पदांमध्ये स्पष्टपणे वेगावर स्पर्धा असते, त्यांच्यासाठी ६०-८० शब्द प्रति मिनिटापर्यंत असते, आणि यासोबत जवळजवळ नेहमीच अचूकतेची एक किमान मर्यादा जोडलेली असते — ९५-९८% ही एक सामान्य बाब आहे. जास्त शब्द प्रति मिनिट (WPM) आणि भरपूर चुका असूनही सहसा पास होता येत नाही, कारण प्रत्यक्ष डेटा एन्ट्रीच्या कामात, एक चुकीची नोंद पुढे चुकीचा डेटा पाठवू शकते, जी थोड्या कमी वेगाने टायपिंग करणाऱ्या व्यक्तीपेक्षा एक मोठी समस्या आहे.

तयारी करण्याचा सर्वात उपयुक्त मार्ग म्हणजे ज्या परिस्थितीत तुमची परीक्षा घेतली जाईल, त्याच परिस्थितीत सराव करणे: म्हणजे वेळेनुसार मर्यादित असलेला उतारा, पुन्हा लिहिण्याची संधी नाही, आणि शेवटी वेग व अचूकता दोन्ही गुण मिळणे — केवळ सहजपणे टायपिंग करून तुम्ही कसे केले याचा अंदाज लावणे नव्हे. विविध आणि अपरिचित मजकुरावर सराव करणे हे वाटते त्यापेक्षा जास्त महत्त्वाचे आहे, कारण परीक्षेत तुम्हाला असा उतारा दिला जातो जो तुम्ही कधीही पाहिलेला नसतो, आणि जे टायपिस्ट नेहमी एकाच परिचित परिच्छेदावर सराव करतात, त्यांचा खरा वेग अचानक नवीन मजकूर समोर आल्यावर कमी होतो.

जर तुमच्या परीक्षेत संख्यात्मक नोंदींचा (numeric entry) समावेश असेल, तर सर्वसाधारण मजकुराच्या सरावापेक्षा विशेषतः संख्या-बहुल उताऱ्यांवर सराव करणे अधिक उपयुक्त ठरेल.