Jak ulepszyć WPM

Większość osób, które próbują pisać szybciej, robi to, co z pewnością spowolni ich postępy: piszą tak szybko, jak to możliwe, w kółko i zastanawiają się, dlaczego liczba ledwo się zmienia. Szybkość budowana w ten sposób jest krucha, ponieważ opiera się na chwiejnej dokładności, a chwiejna dokładność ogranicza to, jak szybko można pisać. Nawyki, które faktycznie zwiększają liczbę słów na minutę, mniej więcej w kolejności, w jakiej się opłacają, prawie wcale nie przypominają „po prostu pisz szybciej”.

Napraw dokładność, zanim zaczniesz pisać szybciej. Jeśli piszesz z dokładnością dziewięćdziesięciu procent, mniej więcej jeden na dziesięć znaków jest błędny, co oznacza, że znaczną część naciśnięć klawiszy poświęcasz na błędy, a nie na postęp, nie licząc czasu straconego na ich zauważanie i poprawianie. Zwalniaj celowo, nawet z dyskomfortem, aż Twoja dokładność zbliży się do dziewięćdziesięciu ośmiu lub dziewięćdziesięciu dziewięciu procent w oparciu o Twój zwykły materiał ćwiczeniowy. Szybkość dodana do tego fundamentu zazwyczaj się utrzymuje. Szybkość dodana do dziewięćdziesięciu procent dokładności oznacza po prostu, że popełniasz tę samą liczbę błędów, tylko szybciej.

Przestań patrzeć na klawiaturę. To najważniejsza dźwignia, której większość ludzi nigdy nie pociąga, ponieważ na początku wydaje się wolniejsza, a czasem znacznie wolniejsza. Każde spojrzenie w dół, aby znaleźć klawisz, zaburza rytm i dodaje pauzę, której palce nie potrzebowałyby, gdyby już wiedziały, gdzie iść. Pisanie bezwzrokowe całkowicie eliminuje to wyszukiwanie, a chociaż pierwszy tydzień lub dwa zmuszania się do patrzenia na ekran naprawdę zaszkodzi Twoim wynikom, osoby, które konsekwentnie się na to decydują, kończą szybciej niż te, które tego nie robią, często w ciągu miesiąca.

Ćwicz w krótkich, częstych sesjach zamiast okazjonalnych, długich. Piętnaście do dwudziestu minut skupienia dziennie buduje pamięć motoryczną bardziej niezawodnie niż jedna dziewięćdziesięciominutowa sesja raz w tygodniu, częściowo dlatego, że umiejętności motoryczne utrwalają się podczas snu, więc pięć oddzielnych dni ćwiczeń daje mózgowi pięć oddzielnych nocy na utrwalenie tego, nad czym pracowałeś. Długie sesje mają również tendencję do cichego zanikania: ostatnie dziesięć minut godzinnej harówki jest zazwyczaj najbardziej niedbałe, a niedbałe powtarzanie ćwiczy niedbałe nawyki równie skutecznie, jak czyste powtarzanie ćwiczy czyste.

Wpisuj prawdziwe słowa i zdania, a nie tylko pojedyncze ćwiczenia. Ćwiczenie pojedynczych, niewygodnych kombinacji klawiszy ma swoje miejsce, szczególnie na początku, ale ogromna część szybkości pisania wynika z rozpoznawania typowych wzorów liter, a nawet całych krótkich słów, jako pojedynczych fragmentów, a nie sekwencji pojedynczych naciśnięć klawiszy. Tego rodzaju łączenie w bloki rozwija się tylko podczas pisania prawdziwego, zróżnicowanego tekstu, co częściowo wyjaśnia, dlaczego ćwiczenie pisania na prawdziwych zdaniach i akapitach przekłada się na rzeczywistą szybkość lepiej niż same powtarzalne schematy ćwiczeń.

Rozgrzej się przed ważną sesją. Zimne palce na zimnym mózgu rzadko dają najlepsze wyniki w ciągu pierwszych sześćdziesięciu sekund pisania, tak jak sportowiec nie pędzi z miejsca. Krótki, łatwy fragment przed próbą pobicia rekordu życiowego lub przed wyścigiem wieloosobowym zazwyczaj łagodzi szarpane, niepewne naciśnięcia klawiszy, które w przeciwnym razie pojawiają się na samym początku i obniżają średnią.

Na koniec śledź swoje wyniki, ale nie skupiaj się obsesyjnie na żadnej pojedynczej sesji. Liczba słów na minutę naturalnie zmienia się z dnia na dzień, w zależności od zmęczenia, znajomości tekstu i czystego przypadku, w którym słowa się pojawiają. Liczy się powolny trend wzrostowy w kolejnych tygodniach, a nie to, czy dzisiejszy wynik przewyższył wczorajszy o dwa słowa na minutę. Maszyniści, którzy stale się poprawiają, prawie zawsze optymalizują się pod kątem tej długiej linii trendu, a nie pod kątem wygrywania każdej pojedynczej próby.