QWERTY, Dvorak ve Colemak: Alternatif Klavye Düzenlerini Öğrenmeye Değer mi?

QWERTY'nin asla tam olarak kurtulamadığı bir itibar sorunu var: Popüler hikaye, erken dönem mekanik daktiloların sıkışmasını önlemek için yaygın harf çiftlerini aralıklı hale getirerek daktilo kullananları yavaşlatmak için tasarlandığı yönünde. Tam tarihi bundan daha karmaşık ve tarihçiler hala düzenin ne kadarının gerçekten sıkışma önleme ile ilgili olduğu, ne kadarının ise 1870'lerden kalma diğer üretim kısıtlamalarıyla ilgili olduğu konusunda tartışıyorlar. Tartışılmayan şey, QWERTY'nin modern bir klavyede insan elinin rahatlığı veya hızı için değil, on yıllardır var olmayan bir makine için optimize edilmiş olmasıdır.

1930'larda tasarlanan Dvorak ise kasıtlı olarak tam tersi bir yaklaşım benimsedi. Yaygın harfler ana satırda yer alır ve Dvorak düzeninde yazmanın yaklaşık yüzde yetmişi parmaklarınız bu satırdan hiç ayrılmadan gerçekleşir; bu oran QWERTY'de çok daha düşüktür. Düzen ayrıca eller arasında yükü daha eşit bir şekilde dağıtır ve tek bir parmağın ardışık iş yapma sıklığını azaltır. Kağıt üzerinde ve birçok küçük çalışmada, bu durum daha az parmak hareketine ve uzun oturumlarda biraz daha düşük yorgunluğa dönüşüyor.

Colemak çok daha sonra, 2006'da, daha modern bir hedefle ortaya çıktı: Dvorak'ın ergonomik avantajlarının çoğunu elde ederken, standart QWERTY'den çok daha az tuş konumunu değiştirmek, özellikle de kopyala, yapıştır ve geri al gibi yaygın klavye kısayollarının birçoğundan kaçınmak. Bu, Colemak'ı deneyimli bir QWERTY daktilo kullanıcısı için öğrenmeyi fark edilir derecede daha hızlı hale getiriyor, çünkü zaten sahip olduğunuz kas hafızasının büyük bir kısmı kullanışlı kalıyor.

Peki, geçiş yaparsanız gerçekte ne olur? Dürüst cevap, çoğu insanın dramatik olmayan, mütevazı kazanımlar gördüğü ve ancak kısa vadede gerçek bir bedel ödedikten sonra bunu başardığıdır. Beyniniz esasen sıfırdan yeni bir motor kalıpları seti oluştururken, eski QWERTY hızınızdan anlamlı derecede daha yavaş yazmayı bekleyin, çünkü prosedürel hafıza, umduğunuz gibi düzenler arasında aktarılmaz. Bazı insanlar, sonunda eski QWERTY en yüksek hızlarını geçmeden önce aylarca eski QWERTY en yüksek hızlarının altında kalırlar; Diğerleri ise tam olarak kendilerini adamıyor ve her ikisinde de vasat kalıyorlar.

En çok fayda görenler, QWERTY klavye düzeninde gerçek bir gerginlik veya tekrarlayan stres belirtileriyle mücadele eden daktilo kullananlardır; burada, başka yerlerde ele alınan ergonomik masa değişikliklerinin yanı sıra, parmakların garip bir şekilde gerilmesini azaltan bir düzen anlamlı bir şekilde yardımcı olabilir. Zaten hızlı ve rahat bir şekilde, ağrı duymadan yazan biri için, geçişin gerekçesi çok daha zayıftır, çünkü teorik tavan kazanımı nadiren haftalarca süren sinir bozucu gerilemeyi ve ayrıca hayatınızın geri kalanında başkalarının QWERTY bilgisayarlarını kullanmanın sürekli zahmetini dengeler.

Yine de merak ediyorsanız, en düşük riskli yol Colemak'tır, çünkü zaten bildiklerinizin çoğunu korur. İşletim sisteminizin giriş düzenini, ona tamamen bağlı kalmadan ayarlayın, aniden geçiş yapmak yerine kısa günlük seanslarda pratik yapın ve sonucu değerlendirmeden önce en az bir ay bekleyin. Düzen seçimi, yazmada gerçekten kişisel olan birkaç karardan biridir: bilmeye değer, nadiren strese girmeye değer ve asla sadece var olduğu için değiştirmeniz gereken bir şey değildir.